คนรุ่นก่อนอาจมองการทำงานหนักเกินร้อยเป็นการ “ซื้ออนาคต” หรือ “แสดงความกตัญญูต่อองค์กร” แต่ Gen Z มองว่าการทำงานคือการทำสัญญาจ้าง:

เงินเดือน = ค่าแรงตามขอบเขตงาน (Job Description): หากต้องการให้ทำเกินกว่านั้น ก็ควรมีการตอบแทนที่สมเหตุสมผล ไม่ว่าจะเป็นเงิน ตำแหน่ง หรือโอกาสที่จับต้องได้

การป้องกันการถูกเอาเปรียบ: พวกเขาเห็นบทเรียนจากรุ่นพี่หรือพ่อแม่ที่ทุ่มเทให้บริษัทจนสุขภาพเสีย แต่สุดท้ายกลับถูกเลิกจ้างง่ายๆ เมื่อเศรษฐกิจไม่ดี

ในอดีต การทำงานหนักอาจหมายถึงการซื้อบ้านหรือรถได้ในเวลาไม่กี่ปี แต่ปัจจุบัน:

ค่าครองชีพและราคาอสังหาริมทรัพย์พุ่งสูงขึ้นมากจนการ “ทุ่มเทสุดตัว” ในงานประจำเพียงอย่างเดียวอาจไม่ช่วยให้บรรลุเป้าหมายทางการเงินใหญ่ๆ ได้พวกเขาจึงเลือกที่จะ “ประหยัดพลังงาน” ในงานประจำ เพื่อเอาเวลาไปสร้างความมั่นคงในทางอื่นแทน